FÉÐ.....................1 | |
víst, að hann mundi þér selja féð meira en hann tæki við, og | 206 |
FÉGIRNI.................2 | |
selur Drottin við verði, er fyr fégirni hneigist frá Guðs lögum. Höfum til | 99 |
seldi Drottin sinn. Leggjum niður ranga fégirni og tökum enga ranga fégjöf til | 99 |
FÉGJARN.................2 | |
yður liföndum, ef ér viljið sjálfir. Fégjarn maður og síngjarn akurkarl, annar selur | 206 |
kom til lífs. Ef nekkver er fégjarn og tekur annars eigin að röngu, | 110 |
FÉGJÖF..................1 | |
ranga fégirni og tökum enga ranga fégjöf til þess að efla það, er | 99 |
FÉHIRÐAR................1 | |
sú bæn var hátt sungin, að féhirðar sungu of brauði og víni of | 187 |
FÉHIRÐUM................2 | |
það, er engill vitraðist á Gyðingalandi féhirðum að bornum lausnera órum, en stjarna, | 82 |
því að einn engill boðaði fögnuð féhirðum of hingaðburð Krists en þá tók | 183 |
FÉIN....................2 | |
í jörðina. Dominus hafði gefið mér féin, enda tók hann á braut. Þá | 144 |
metnaðargirnin með, að maður ætlar, að féin muni honum afla metorðanna eða sællífis. | 235 |
FÉKK....................10 | |
ér enn heyra, hversu þetta vín fékk á þá, er því bergðu? Síðan | 270 |
eigi sjá í guðdómi sínum. Þá fékk hann það ráð til að láta | 77 |
hún hugði að kveðju engilsins, og fékk henni ógnir. En Gabríel fann það | 196 |
gladdist í kviði hennar Elísabet, og fékk hún helgan anda Guðs og spáleik | 198 |
Sjá er minn lýður, er eg fékk með blóði mínu. Hann gladdi mig | 74 |
í einni kerru, síðan er hann fékk ríki fyr utan haf. Svo kom | 66 |
varð hann tekinn, því að hann fékk skaða af því, er hann beit, | 109 |
heilagur andi með honum. En hann fékk þau svör bænar sinnar af helgum | 121 |
Jósef gaf þeim öllum líf og fékk þeim atvinnu of hallærið, þar er | 237 |
bera drottningarnafn ávallt síðan, er hún fékk þessa gift af Guði og þar | 191 |
FÉLL....................8 | |
allra illra hluta. Fyr hennar sakar féll af himni dásamleg skepna englanna. Þá | 87 |
er holdið tók að fúna og féll af beinum með vográsinni sem hann | 145 |
bað hann fyrir sér, en hann féll á kné, er hann bað fyr | 254 |
hvarf til lífs fyr iðrun, þá féll hann úr munni fjandans í gegnum | 109 |
mælti: Domine, accipe spiritum meum. Síðan féll hann á kné og kallaði mikilli | 254 |
illur og reis upp góður. Niður féll hann grimmur ofstopamaður, en hann reis | 255 |
honum í góðu, því að hann féll niður illur og reis upp góður. | 255 |
kastaði ösku í höfuð sér og féll til jarðar og þakkaði Guði freistnun | 144 |
FÉLLU...................5 | |
maður komast undan því oki, heldur féllu allir undir ríki eilífs dauða og | 65 |
lustu á kinnur honum. En sumir féllu á kné fyrir fætur honum og | 248 |
þeir gröf fyr augliti mínu og féllu í sjálfir. Lítillátlega játning skulum vér | 208 |
og mælti: Heilar sé þið. Þær féllu niður til jarðar og tóku á | 104 |
mælti við þá: Ego sum. Þá féllu þeir á bak eftir, þegar er | 245 |
FÉMUNI..................2 | |
eða ölmusugæðis. Sá er eigi hefir fémuni að veita, hafi hann þó góðan | 75 |
og beinum fyr vesalingum. Leggi þeir fémuni til í fæðslu eða klæðnaði, er | 162 |
FÉNU....................2 | |
eyddi í drykkju og í áti fénu, hann taki nú að gefa aumum | 301 |
biðja hann, að hann tæki við fénu, þar er þú vissir víst, að | 206 |
FÉNUÐ...................2 | |
eg illur verið við menn og fénuð. Eg hefi syndir gjört í hæðni | 211 |
hans og deyddu þá, en drápu fénuð hans allan. En hitt skuluð ér | 220 |
FÉNUÐINN................1 | |
hans og deyddi þá, en álengur fénuðinn allan, þann er hann átti, þá | 220 |
FÉVÖXTINN...............1 | |
leita, og girnast þeir svo ákaflega févöxtinn af verkunum, að þeir gefa eigi | 235 |
FIAT....................3 | |
dauðlegum líkama. Af því biðjum vér. Fiat voluntas tua sicut in celo et | 40 |
vér svo í inni þriðju bæn: Fiat voluntas tua sicut in celo et | 46 |
veg sé Guðs ríki yfir oss. Fiat voluntas tua sicut in celo et | 282 |
FIERI...................1 | |
mælt: Qvi vult omnes homines salvos fieri: sá er vill alla menn heila | 41 |
FILIO...................1 | |
Síðan er sungið: Gloria patri et filio et spiritui sancto, því að friður | 182 |
FILIPPUS................2 | |
undirgrefill, Jóhannes miskunn Guðs, Tómas tvefaldur, Filippus lýsikersmunnur, Barþólomeus sonur þess er uppheldur | 22 |
elsku og náungs nema hann sé Filippus, það er lýsikersmunnur. Sá er lýsikersmunnur, | 23 |
FILIUM..................1 | |
andleg smurning er kallaður. Jacobus dicit: Filium eius unicum dominum nostrum, qui conceptus | 214 |
FILIUS..................2 | |
Guði og mælti orð þessi: Vere filius Dei erat iste: að sönnu var | 189 |
með blóði sínu sjálfs, Jesús Kristur, filius tuus, Dominus noster, sá er í | 279 |
FIMM....................24 | |
var margt kvenna og barna, á fimm brauðhleifum. Til slíks ávaxtar færir Guð | 86 |
hann saddi fimm þúsundir karla á fimm brauðhleifum og fiskum tveim í fjalli, | 181 |
Ein er bæn eða þrjár eða fimm eða sjö. Því er bænatal í | 184 |
píndur. En fimm tákna sár hans fimm, en sjö bænir þær sjö, er | 184 |
hann sauða, en þrjár þúsundir úlfalda, fimm hundruð öxna og fimm hundruð asna. | 143 |
þúsundir úlfalda, fimm hundruð öxna og fimm hundruð asna. Að slíku skapi annan | 143 |
fimm pater noster, að Guð gæti fimm líkamsvita vorra, sýnar og heyrnar, bergingar, | 163 |
hann gæti svo of nóttina allra fimm líkamsvita vorra sem vér báðum í | 164 |
Elísabet hafandi og leyndi hún því fimm mánuður. Braut tók, kvað hún, Drottinn | 14 |
álygi, hálshögg og brigsli. Syngvi þar fimm pater noster og credo in Deum. | 163 |
og credo in Deum. Af því fimm pater noster, að Guð gæti fimm | 163 |
ins helga anda. Syngvi þá enn fimm pater noster í minning fimmfaldra meinlæta, | 164 |
uppstigningar til himna. Syngvið enn þá fimm pater noster í minning þeirra meinlæta, | 164 |
dauða Drottins vors og syngva enn fimm pater noster í minning fimm sára | 164 |
til píningar. Þá skal syngva enn fimm pater noster og credo in Deum | 164 |
enn fimm pater noster í minning fimm sára þeirra, er Guð tók á | 164 |
inum fyrsta páskadegi sýndist Kristur Drottinn fimm sinnum ástmönnum sínum, svo að í | 104 |
fyrir, áður hann væri píndur. En fimm tákna sár hans fimm, en sjö | 184 |
keisera, þess er ríkti eftir Iulium fimm tugi vetra og sex ár og | 66 |
tíræðra, en af annarri litlu síðar fimm tugir hundraða. Þar megum vér sjá, | 32 |
fjórar englasveitir, en Paulus nefndi aðrar fimm. Þá eru níu, er sú tala | 131 |
þá vóru gengnir frá upphafi veraldar fimm þúsundir og átta ár ins þriðja | 65 |
Á þessum degi saddi vor Drottinn fimm þúsundir karla, og var margt kvenna | 86 |
brauðs drýgindum þeim, er hann saddi fimm þúsundir karla á fimm brauðhleifum og | 181 |
FIMMFALDRA..............1 | |
enn fimm pater noster í minning fimmfaldra meinlæta, þeirra er Guð Drottinn þoldi | 164 |
FIMMTA..................5 | |
lofað. Guð sté til himna inn fimmta dag í gagndögum, til þess að | 124 |
Hann var særður á krossi inu fimmta sári með spjóti eins ríðera, þess | 124 |
matborði og hve það fór allt. Fimmta sinni sýndist Drottinn postulum sínum á | 105 |
Kristur borinn á öðru ári ins fimmta tugar ríkis Augustus keisera, þess er | 66 |
þessa keisera á öðru ári ins fimmta tugar ríkis hans til Gyðingalands að | 66 |
FIMMTÁN.................2 | |
sótt sinni, og veitti Guð honum fimmtán ár lengur að lifa. Sá er | 91 |
tungls, þaðan frá er það er fimmtán nátta, og uns það hefir eina | 108 |
FIMMTI..................2 | |
götu fyr stranga hluti né hægja. Fimmti er fróðleiks geisli. Þá hljótum vér | 33 |
þriðji torveldi hugar, fjórði er ágirni, fimmti hégómleg dýrð, sétti öfund, sjöundi reiði, | 87 |
FIMMTIGUNDA.............1 | |
fyrri hátíðir Moises laga. Á inum fimmtigunda degi eftir yfirgöngu ins Rauða hafs, | 30 |
FIMMTIGUNDI.............1 | |
er nú höldum vér, er inn fimmtigundi frá páskadagnum fyrsta. Þessa hátíð köllum | 30 |