HEIMA..................19
glatt, en fólkið á heimilinu var heima að þurrka hey, og þókti þetta	Álfar á Ásmundarnesi
húsfreyjuleg og orðfögur. Hún kvaðst eiga heima á Þverá skammt héðan og bað	Kötludraumur
sem þar hefði legið, enda þar heima á bænum hvyrfi oftast eitthvað á	Álfarnir í Snartartungu
fornar sögur að það eigi þar heima. Á einum stað óx framundan bjarginu	Faðir minn átti fagurt land
nú heim og seinkar henni mjög heima. Bóndi fer þá heim og kemur	Selmatseljan
til kirkju nema Úlfhildur er ein heima. En á jólanóttina þóttist annar vinnumaðurinn	Úlfhildur álfkona
til kirkju nema Úlfhildur er ein heima. Er nú ekkert til frásagnar þangað	Úlfhildur álfkona
ofboði, kallaði á pilt, sem var heima fyrir, og sagði honum að klæða	Huldukonuhefndin
kveðst ei vita hvar hann eigi heima. Huldumaðurinn segir honum að binda lambið	Guðmundur á Aðalbóli
þekkti hana ekki; hún átti ekki heima í Hlíð og ekki á bæjunum	Sagnir Eiríks frá Brúnum
ein af álfafólki því, sem ætti heima í Geirfuglaskeri. Þetta þá hann; en	Rauðhöfði
17. árinu (ca. 1838) átti ég heima í Hvammi í Möðruvallasókn. Bóndinn þar	Að hverjum andskotanum ertu að leita?
segir ennfremur að hún hafi átt heima í einu af huldufólkskotum þeim sem	Álfkona reidd yfir á
til alþingis, en Katla var eftir heima. Meðan Már er burtu, gengur Katla	Kötludraumur
á engjum nema húsfreyja; hún var heima og gætti bæjar með syni sínum	18 barna faðir í álfheimum
nema bústýra hans var ein eftir heima og sauðamaður yfir fénu; fer svo	Hildur álfadrottning
á jólanótt, en ein stúlka var heima sem átti að gæta bæjarins. Þegar	Fjalgerður
til er hann var ekki sjálfur heima við bæinn, en sá þó gjörla	Huldufólk í Hjörtsey
en sá þó gjörla hvað leið heima við bæinn, sér hann þá að	Huldufólk í Hjörtsey
HEIMAMENN..............3
sem hann væri að tala við heimamenn. Henni stóð einhvern veginn stuggur af	Huldumaður með poka
og sannorð kona ætlaði að finna heimamenn sem vóru staddir við fjárhúsin, en	Huldumaður með poka
manni og hætti við ferðina. Þegar heimamenn síðan komu heim spyr hún þá	Huldumaður með poka
HEIMAMÖNNUM............4
enginn grunur á honum né öðrum heimamönnum hans, að þeir væri valdir að	Hildur álfadrottning
úr hendi. Hún var geðþekk öllum heimamönnum og þar með bónda; en þó	Hildur álfadrottning
bundinn yfir öxlina standa þar hjá heimamönnum, og studdist hann fram á göngustaf	Huldumaður með poka
vant er, að bóndi fer með heimamönnum sínum til kirkju á aðfangadagskvöldið, nema	Hildur álfadrottning
HEIMAN.................4
hafa farið út síðan hann fór heiman að. Og heimilismenn sögðu allir að	Huldufólk í Hjörtsey
ekki gátu orðið fyrr tilbúnir að heiman en stjarnan var komin jöfnu báðu	Hildur álfadrottning
einn vetur, að hann fór að heiman og ætlaði í kaupstað, en drífa	Þórður á Þrastarstöðum
Leggja þeir nú af stað að heiman, verða vel reiðfara og lenda heilu	Huldukonuhefndin
HEIMASTÚLKU............1
stígur konan af baki og heilsar heimastúlku; hún tekur kveðju hennar. Biður konan	Fjalgerður
HEIMATAK...............1
var til kirkju, var það ekkert heimatak að fara til tíða og vera	Hildur álfadrottning
HEIMFARARLEYFI.........1
hann; en vegna óyndis fékk hann heimfararleyfi sumarið eftir. Þá sagði hann, að	Rauðhöfði
HEIMFERÐAR.............1
lokið lauganinni og býst sýslumannskonan til heimferðar. En að skilnaði gefur sængurkonan henni	Sýslumannskonan í Burstarfelli
HEIMILINU..............3
hún því mjög fegin. Öllum á heimilinu líkaði vel við Úlfhildi því enginn	Úlfhildur álfkona
Hún hafði öll ráð innanstokks á heimilinu, og fóru henni flestir hlutir vel	Hildur álfadrottning
sólskin var glatt, en fólkið á heimilinu var heima að þurrka hey, og	Álfar á Ásmundarnesi
HEIMILIS...............1
sem hraðast kunni, heim til síns heimilis. Eftir það, þegar til Möðrudals var	Möðrudalspresturinn
HEIMILISFÓLK...........1
nema einn eftir orðinn, því allt heimilisfólk hans var þá í strá niður	Möðrudalspresturinn
HEIMILISFÓLKI..........1
bóndi, faðir hans, að mat ásamt heimilisfólki sínu úti á fjóspalli, því að	Sagnir frá Pétursey
HEIMILISFÓLKIÐ.........2
leið og bóndi klæðist, vaknar hitt heimilisfólkið og klæðist; en bóndi gengur að	Hildur álfadrottning
hefur séð hana síðan, en allt heimilisfólkið saknaði hennar. Daginn eftir gekk vinnumaður	Úlfhildur álfkona
HEIMILISHAGUR..........1
og heldur fálát, en þó viðmótsgóð. Heimilishagur bónda stóð með blóma miklum, nema	Hildur álfadrottning
HEIMILISMAÐUR..........1
eyjunni sem ekki gat verið neinn heimilismaður þar á eyjunni og ekki heldur	Huldufólk í Hjörtsey
HEIMILISMENN...........1
síðan hann fór heiman að. Og heimilismenn sögðu allir að hvörki hún né	Huldufólk í Hjörtsey
HEIMINN................1
er huldufólkið líka dálítið upp á heiminn sem menn kalla; að því varð	Hættir huldufólks
HEIMKYNNA..............1
reynst; en mig fýsir nú til heimkynna minna. Að svo mæltu hvarf Hildur	Hildur álfadrottning
HEIMLEIÐINNI...........1
Þá kom hann að Pétursey á heimleiðinni nokkuð kenndur. Þá sagði hann við	Sagnir frá Pétursey
HEIMLEIÐIS.............1
er honum var sagt, sneri síðan heimleiðis og leit hvurki til hægri né	Álfar á Ásmundarnesi
HEITA..................7
daglangt, og ágerðist það svo, að heita mátti, að hann hefði alltaf annan	Huldukonuhefndin
örmulinn eftir af þá má sá heita með öllu trúarleysingi er neitar slíku.	Hættir huldufólks
byggðir af fólki því sem álfar heita. Nú eru álfar misjafnir, sumir góðir,	Steinarnir á Álftanesi
honum og lét það því gott heita. Sæmundur fór sínu fram eftir sem	Huldukonuhefndin
hana að nafni, en hún kvaðst heita Úlfhildur. Bóndi spyr hana hvaðan hún	Úlfhildur álfkona
Andaðist hann þar í brekkunum, og heita það síðan Banabrekkur. Aldrei varð Sveinn	Tungustapi
er það á misjafnri tröppu. Því heita þeir: loftandar, jarðandar og vatnaandar eða	Álfur og Alvör
HEITARA................1
enga von; miklu elskaði ég Már heitara en svo, að ég mætti yndis	Kötludraumur
HEITI..................2
framan í hana um leið: Fjalgerður heiti ég, forvitna mín, og stingur því	Fjalgerður
spyr hana ákaft eftir hvað hún heiti, meðan hún er að drekka þangað	Fjalgerður
HEITIÐ.................2
yfirlæti. (Sumir segja, að maðurinn hafi heitið Helgi, og því er skerið síðan	Rauðhöfði
spurst. SAGNIR FRÁ PÉTURSEY Maður hefur heitið Runólfur. Hann bjó fyrir og eftir	Sagnir frá Pétursey
HEITIR.................8
var á bæ þeim sem Kleif heitir austur í Fljótsdal að fólk fór	Fjalgerður
hann sendi vinnukonu sína er Kristín heitir ásamt öðru fólki vestur á Snartartunguheiði	Álfarnir í Snartartungu
1800 á þeim bæ, er Pétursey heitir, í Mýrdal í Dyrhólahreppi í Skaftafellssýslu.	Sagnir frá Pétursey
Hafragili er sá hóll er Vökuhóll heitir. Milli hóls þessa og bæjarins fellur	Huldufólk í Vökuhól
hrædd, einkanlega eitt þeirra (sem Jón heitir og er nú bóndi á Ballará	Álfarnir í Snartartungu
stúlka er nú í Hjörtsey (sem heitir Rannveig Pétursdóttir); hún hefir lengi verið	Huldufólk í Hjörtsey
Af því dregur fossinn nafn og heitir síðan Glymur, og hæðirnar fyrir ofan	Rauðhöfði
þó eigi orð á gjöra. Sigþrúður heitir því. Síðan fylgir hann henni aftur	Huldufólk í Vökuhól
HEITT..................1
þar í klett, en sólskin var heitt; hafði sonur minn lagst til hvíldar	Þórður á Þrastarstöðum
HEL....................1
sér lífið en svelta þar í hel, og hljóp út úr skálanum. Sér	Álfakóngurinn í Seley
HELDUR.................35
móður sinnar, og eitthvað kynni þó heldur að verða undanfærið síðar, hyggur hann,	Huldukonuhefndin
því ganga í smiðjuna, ef þú heldur, að ljáin ætli að þrjóta, og	Kaupamaðurinn
enginn að tala til hans auk heldur að koma á land til hans.	Álfakóngurinn í Seley
búólán eða barnaólán, en hann átti heldur að hafa kjörið búólán. En að	Hættir huldufólks
væri harður við smala sinn, né heldur af því, að bústýran léti þá	Hildur álfadrottning
þó vinnumaður séð til hennar og heldur alltaf á eftir. Þau halda nú	Úlfhildur álfkona
glófana aftur svo brúin hverfur. Úlfhildur heldur áfram ferðinni og sýnist vinnumanni sem	Úlfhildur álfkona
sig, en eftir því sem hún heldur betur áfram fara skruðningarnir vaxandi og	Kúasmalinn
sá hann enginn, og Úlfhildur vissi heldur ekkert af honum. Í þessu bili	Úlfhildur álfkona
væri ekki einleikið. Forvitnaði þá nú heldur en ekki að vita, hvernig á	Rauðhöfði
var á móti þeim og hvessti heldur, er að kvöldi leið. En þegar	Huldukonuhefndin
hún þeir ríða ekki fram sveitarveginn, heldur fara suður og upp til fjalls	Huldukaupstaður hjá Halllandskletti
enda var hún stillt kona og heldur fálát, en þó viðmótsgóð. Heimilishagur bónda	Hildur álfadrottning
þeir glöggt að ei var þannin, heldur fjórir eða fimm karlmenn, að þeir	Álfarnir í Kaldbaksvík
sá hún hann aldrei síðan né heldur fleira en aðrir menn. ÁLFKONA REIDD	Huldufólk í Vökuhól
var, að síðlent mundi verða; þó heldur formaður áfram öruggur. Nú snýr sögunni	Huldukonuhefndin
Eru þessa mörg dæmi. Ekki eru heldur færri sögur af því að álfakonur	Hættir huldufólks
huga; enginn vildi þar angra mig, heldur gleðja mig. Segir þá Kári við	Kötludraumur
vel. Finnur hann bráðum veginn og heldur hið skjótasta til byggða. En þegar	Kaupamaðurinn
hann höll mikla og skrautlega, og heldur Hildur þangað, sem leið liggur. Þá	Hildur álfadrottning
er hann bar á sér, og heldur honum í vinstri lófa; síðan tekur	Hildur álfadrottning
höllinni sat kona, öldruð mjög og heldur illileg; hún var sú eina af	Hildur álfadrottning
í ótal stykkjum fram á sjóinn. Heldur kerling nú áfram til selsins og	Kúasmalinn
slökkti ljósið, en sofnaði ekki strax, heldur lá vakandi í rúmi sínu. Þegar	Að hverjum andskotanum ertu að leita?
á hendurnar; sáum við þær bæði, heldur litlar, feitar, þriflegar og hvítar. Föður	Hver á hérna höndur?
heimilismaður þar á eyjunni og ekki heldur neinn aðkomandi maður af landi, því	Huldufólk í Hjörtsey
fara og snýr heim síðan. Þórður heldur nú leiðar sinnar. En er hann	Þórður á Þrastarstöðum
fer að einblína á hana, þó heldur raunalega. Ketilríði verður svo við þetta,	Huldukonuhefndin
hríð. Hin aldraða kona svaraði honum heldur reiðuglega: Öll mín ummæli skulu standa,	Hildur álfadrottning
átti til að leggja. Hitt var heldur, sem á milli bar, að þeir	Hildur álfadrottning
sér að á undan ríður kona heldur stórmannleg að sjá. Þegar fólk þetta	Fjalgerður
förum þessara manna vegna þess að heldur var felmtur í þeim. KARLSSTAÐAHVAMMUR Á	Álfarnir í Kaldbaksvík
hann er skammt kominn, villist hann, heldur þó áfram til kvölds; þá þykist	Þórður á Þrastarstöðum
milli þeirra sé gengið. Ei sakar heldur þó milli þeirra sé gengið með	Steinarnir á Álftanesi
sín. Ekki stóð hann þar við, heldur æddi sem vitstola norður eftir, þangað	Rauðhöfði